عالم ذر (یا روز الست)، اشاره به آیه شریفه است:((و اذا خذ ربک من
بنی آدم من ظهورهم ذریتهم و اشهدهم علی انفسهم الست بربکم قالوا بلی
شهدنا، ان تقولوا یوم القیمه انا کنا عن هذا غافلین ؛ متذکر باش هنگامی که
پروردگارت از پشت بنی‏آدم ذریه آنها را برگرفت و آن‏ها را بر خویش گواه ساخت که آیا
من پروردگار شما نیستم؟گفتند چرا بر این امر گواهیم (این پیمان به خاطر این انجام
شد) که روز قیامت نگوئید ما از این موضوع (توحید و خداپرستی) غفلت کردیم و
همچنین نگوئید پدران ما قبل از ما مشرک بودند و ما نسل بعدی هستیم (که طبعاا
پیرو آنان خواهیم بود) آیا ما را بر آنچه عناصر باطل انجام دادند عذاب می‏کنی و چنین
آیات خود را تقصیل می‏دهیم و بیان می‏کنیم شاید به سوی حق باز گردند، (سوره
اعراف، آیات 174 تا 172).
در تفسیر این آیه و چگونگی عالم ذر بین مفسران و دانشمندان اختلاف
است. یکی از تفسیرهایی که مورد پذیرش متاخرین و از جمله علامه
طباطبائی می‏باشد، این است که منظور از این عالم دنیای فطرت و
استعدادها است، یعنی به هنگام ورود ذرات اسپرم در رحم و تکوین جنین
خداوند در خمیر مایه انسان فطرت توحیدی قرار می‏دهد و یا همان حقیقتی
است که خداوند در موارد مختلف قرآن از جمله در سوره روم آیه 30 مطرح
کرده:((و اقم وجهک للدین حنیفاا فطره الله التی فطر الناس علیها لاتبدیل لخلق
الله ذلک الدین القیم و لکن اکثر الناس لایعلمون؛ مستقیم روی به جانب آئین
پاک اسلام آور و پیوسته از طریق دین خدا که فطرت خلق را بر آن آفریده پیروی کن
که هیچ تغییری در خلقت خدا نباید داد)). بنابر این تفسیر مقصود از عالم ذر و روز
الست همان پیمان فطری و طبیعی است که خداوند از انسان ها گرفته است.
(برای اطلاع بیشتر به تفسیر ((المیزان)) مراجعه شود)

http://www.jawab.ir/qa/روز-الست-عالم-ذر-چگونه-عالمی-است